امروز جمعه ۲۸ نوامبر ۲۰۲۵ طبقه کارگر ایتالیا در ۵۰ شهر بزرگ این کشور چرخ تولید و کار سرمایه داری را از چرخش بازداشت. بنادر، کارخانه ها، دانشگاهها، بیمارستان ها، مدارس، راه آهن، رادیو و تلویزیون ها تعطیل شدند، کارگران با دست کشیدن از کار به خیابان ها ریختند و در سراسر جامعه طوفان قهر و اعتراض کوبنده ضد سرمایه داری برپا کردند. در ۴۰% کل راه آهن سراسری قطارها به طور کامل و در همه ساعات روز از حرکت باز ایستادند. میزان مشارکت کارگران در استان های توسکانا، لاتزیو، کامپانیا با شهرهای بزرگی چون رم، فلورانس، ناپل مرز ۷۰% را پشت سر نهاد. کارگران عضو USB و شاخه های آن از جمله CUB و CUBAS در راه اندازی اعتصابات بیشترین نقش را ایفا کردند. پیش زمینه های انجام اعتصاب به روزهای آخر ماه سپتامبر باز می گشت . در روزهای ۲۶ و ۲۷ آن ماه شماری از کارگران تشکلهای مذکور همراه با همرزمان خویش در بنادر ممالکی مانند فرانسه، یونان، مراکش، هلند و چند کشور دیگر برای پیشبرد همپیوند و متحد کارزار حول چهار خواست مهم به توافق رسیده بودند. این کات عبارت بود از:
۱ – پایان فوری نسل کشی.
۲ – بازکردن راه کمک رسانی به توده های آماج نسل کشی دولت های درنده اسرائیل، امریکا، اتحادیه اروپا در غزه و کل فلسطین. 3 – بستن تمامی بنادر با هدف جلوگیری قاهر و قدرتمند کارگری از هر نوع ارسال سلاح و تجهیزات نظامی، جنگی به اسرائیل، باز گذاشتن همزمان این بنادر به روی انسانهای آواره جهان که در فرار از مصائب آفریده سرمایه داری به اروپا روی می آرند.
۴ – پیکار علیه هزینه های تسلیحاتی و بودجه های نظامی اتحادیه اروپا، اختصاص این بودجه ها به بهداشت و آموزش اهالی.
شعارهای اعتصاب امروز علی العموم علیه نسل کشی، جنگ افروزی، اقتصاد جنگ و تسلیحات و حمام خون سرمایه داری، علیه سلاخی معیشت و دارو و درمان و رفاه کارگران کشورها بود. یک شعار بیش از همه تکرار می گردید و فریاد می شد. شعار: «علیه همه جنگ های سرمایه داری»، «اعتصاب عمومی در همه کشورها»
بر روی بنرها در غالب راهپیمائی این جملات چشم ها را به خود می دوخت.
علیه اقتصاد جنگ چرخ کار و تولید را در سراسر جهان از چرخش فرو اندازیم
حداقل دستمزد ۲۰۰۰ یورو، کاهش سن بازنشستگی به ۶۲ سال، رهائی میلیون ها فلسطینی از طوفان نسل کشی دولتهای درنده سرمایه داری امر عاجل کارگران دنیا است، همه جنگ ها برای دستیابی سرمایه ها به سودهای نجومی است. پایان نسل کشی در غزه، نه به تمامی جنگ های امپریالیستی در زمره سایر شعارها بود.
کارگران GKN در کنار USB و بخش های دیگری از کارگران ایتالیا به ویژه فلورانش سهمی بسیار چشمگیر در برگذاری اعتصابات داشتند. در دو شهر قوای قهر و توحش سرمایه داری تلاش کردند تا مزاحمت هائی برای معترضان پدید آرند اما با موج فشار و اعتراض کارگران مواجه شدند و عقب نشستند.
